Składniki spektrometru ramana

Istnieją trzy podstawowe składniki dowolnego spektrometru Ramana: źródło pobudzenia, aparat do pobierania próbek i detektor. Podczas gdy te trzy składniki pojawiały się w różnych formach przez lata, nowoczesne oprzyrządowanie spektrometrów Raman rozwinęło się wokół używania lasera jako źródła pobudzenia, spektrometru detektora oraz mikroskopu lub sondy światłowodowej dla urządzenia do pobierania próbek. 

Składniki spektrometru ramana muszą mieć określone parametry

spektrometr ramanaPonieważ spektroskopia ramanowska jest predysponowana do pomiaru przesunięcia długości fali (lub częstotliwości), konieczne jest stosowanie monochromatycznego źródła pobudzenia. Chociaż laser jest zazwyczaj najlepszym źródłem pobudzenia, nie wszystkie lasery są odpowiednie do spektroskopii ramanowskiej, dlatego ważne jest, aby częstotliwość lasera była wyjątkowo stabilna i nie miała trybu hop, ponieważ spowoduje to błędy w przesunięciu ramana. Konieczne jest również wykorzystanie czystego, wąskiego lasera szerokopasmowego, ponieważ jakość krzywej Ramana ma bezpośredni wpływ na ostrość i stabilność źródła światła wzbudzania. Ostatnim czynnikiem decydującym o tym, jaki laser ma być użyty, aby spektrometr ramana działał prawidłowo, jest długość fali. Im krótsza długość fali, tym silniejszy sygnał Ramana. Większość organicznych cząsteczek będzie się fluorescencyjnie pod wpływem wysokiej energii (krótkich fali) fotonów.

Pomimo tego, że fluorescencja jest zazwyczaj uważana za proces o małym natężeniu światła, może nadal przytłaczać sygnał w widmie Ramana. To dlatego, że efekt Ramana składa się z bardzo małej frakcji (około 1 na 107) padających fotonów. W rezultacie lasery widoczne są typowo stosowane tylko w materiałach nieorganicznych, takich jak nanorurki węglowe. W przypadku cząsteczek organicznych ważne jest, aby przesunąć długość fali lasera do bliskiej podczerwieni.